Overblog
Suivre ce blog
Administration Créer mon blog
2 septembre 2014 2 02 /09 /septembre /2014 19:21

Arapides MonastirakiLe jour de l'Epiphanie dans les villages de Monastiraki et de Volakas du département de Drama (Est de la Macédoine), on organise une manifestation appelée Arapides (En grec courant Aràpis désigne une personne noire) parce que dans le déguisement  des participants domine la couleur noire : des capes noires, des masques hauts impressionnants, des couvre-chefs en peau de chèvre. Chacun des Arapides porte à sa ceinture trois grosses cloches et dans sa main il  tient une longue épée en bois  et un petit sac contenant de la  cendre  sacrée avec lequel il touche les gens rencontrés  « pour porter bonheur ».

Au groupe des déguisés on trouve également : Les guilikes, hommes habillés  avec des vêtements traditionnels de femmes, les pappoudes, les vieux du village portant des vieux vêtements de fête et les Evzones revêtus avec des costumes nationaux qui, pendant l’occupation ottomane, indiquaient le caractère grec de la manifestation.

Ils passent tous ensemble dans les maisons du village avec des lyres et des tambours en échangeant  des vœux de bonheur avec les villageois qui  leur offrent des boissons et des mézès en abondance. Le groupe aboutit à la place du village où  ont lieu la danse et la fête avec la participation de tout le monde et où fait son apparition « le dresseur d’ours » avec un  faux « ours » (une personne déguisée en ours). La manifestation, qui rappelle beaucoup les fêtes antiques à l’honneur du dieu  Dionysos, a pour but de solliciter une bonne année pour les paysans, en effet elle finit en simulant le labour  et la semence.

 

Au village de Volakas, les « Aràpides » portent sur leur dos des bosses fabriquées avec de la couverture de laine remplie de paille tandis qu’ ils tiennent des cannes en bois sur lesquelles ils s’appuient et tenant leurs corps penchés ils tapent sur les cloches qu’ils portent sur leurs ceintures. Avec  eux nous avons le  tsaounis (mot turc désignant un officier militaire de petit rang ; sergent) et  « de la mariée ».

 Ανήμερα των Θεοφανείων στο Μοναστηράκι και στον Βώλακα  Δράμας, τελείται με παραλλαγές δρώμενο γνωστό ως Αράπηδες επειδή στην μεταμφίεση των πρωταγωνιστών κυριαρχεί το μαύρο χρώμα: μαύρες φλοκωτές κάπες και εντυπωσιακές υψικόρυφες προσωπίδες, κεφαλοστολές από γιδοπροβιές. Στη μέση τους ζώνονται τρία μεγάλα κουδούνια και στα χέρια τους κρατούν από ένα μακρύ ξύλινο σπαθί καθώς και ένα σακουλάκι με στάχτη του Δωδεκαήμερου, χτυπώντας με αυτό όσους συναντούν « για το καλό » .

Στην ομάδα των μεταμφιεσμένων ( τσέτα ) υπάρχουν ακόμη οι Γκιλίγκες, άνδρες ντυμένοι με γυναικείες παραδοσιακές ενδυμασίες,οι παππουδες, με παλιά γιορτινή φορεσιά και οι ευζωνοι ή τσολιάδες ντυμένοι με εθνική στολή που στα χρόνια της τουρκοκρατίας τόνιζαν την ελληνικότητα των τελετών. Όλοι μαζί γυρίζουν με ορισμένο εθιμικό τυπικό τα σπίτια του χωριού με λύρες και νταιρέδες, και εύχονται χρόνια πολλά στους συγχωριανούς τους που τους ανταποδίδουν τις ευχές με πλούσια κεράσματα. Ο αγερμός καταλήγει στην πλατεία όπου ακολουθεί χορός και γλέντι με τη συμμετοχή των παρευρισκόμενων και την εμφάνιση του αρκουδιάρη με την εικονική αρκούδα. Το δρώμενο ,με έντονο διονυσιακό χαρακτήρα , αποσκοπεί στην καλοχρονιά καθώς ολοκληρώνεται με το μιμητικό όργωμα και την εικονική σπορά.

Στον Βώλακα οι αράπηδες έχουν στη ράχη τους καμπούρα που γίνεται με μια βελέντζα γεμάτη άχυρα ενώ στα χέρια κρατούν μαγκούρα ( χοντρό ξύλο σαν μπαστούνι) πάνω στο οποίο στηρίζονται και κρατώντας το σώμα σκυφτό με πλάγιες κινήσεις προσπαθούν να χτυπήσουν τα κουδούνια που φορούν στη μέση. Μαζί τους υπάρχει ο τσαούσης και η νύφη.